In 2026 verschijnt mijn eerste boek als onderzoeksjournalist! Het verschijnt bij uitgeverij EPO, en ik werkte eraan met een beurs van Fonds Pascal Decroos. Het gaat over chemische stoffen die lekken uit plastics.
Ik dook anderhalf jaar lang in het onderwerp, en ontdekte erg veel dat ik graag wil delen. Ik hoop dat het voer is voor een grondig maatschappelijk debat.
Het boek verschijnt eind februari/begin maart en zal 24,9 euro kosten. Er is ook al een ISBN: 9789462676084.
Korte inhoud
In 2024 onderzochten wetenschappers de hersenen van overleden mensen. Bij één dode op de vier bestond gemiddeld 0,5% van het hersengewicht uit… plastic. Maar je vindt het ook in testikels, in beenmerg, in navelstrengen en in placenta’s.
Dat plastic en microplastics overal zijn, is geweten. Stapel een miljoen Eiffeltorens op elkaar en je weet hoeveel plastic de wereld sinds 1950 produceerde: tien miljard ton. Maar dat ze ook schadelijke stoffen lekken is veel minder bekend. Plastic zit tjokvol additieven die luisteren naar namen als DeHP, bisfenolen en 6PPD. Die lekken uit PVC-slangen in het bloed van patiënten, uit petflessen in frisdrank, uit sushibakjes, uit kleurige flipflops met Minions, vinylvloeren, kindermatrassen, knuffels, enzovoort. Ze zijn kankerverwekkend en kunnen je zwangerschap en vruchtbaarheid ontregelen. En via ons afval komen ze overal terecht. Een Australische professor noemde het ooit ‘een vorm van toxisch grensoverschrijdend gedrag’. Met Lek trekt journaliste Isabelle Vanhoutte aan de alarmbel: we zitten met een groot probleem en moeten er iets aan doen.
Inhoudstafel
- Hoezo, plastic lekt?
- Kan dat kwaad?
- Zijn er dan geen regels?
- Hoe groot is het probleem?
- Recyclage-ratjetoe
- Kunnen we plastic dan niet gewoon verbranden?
- Stortplaatsen
- De rekening
- Hoe is het zo ver kunnen komen?
- Is er dan niemand boos?
kleine revolutie 